SSPF. Forever young.
Jaarverslag 2020 - Stichting Shell Pensioenfonds
Uw pensioen, uw toekomst
Love your future. Shell Pensioen

Interview met de 61- jarige deelnemer de heer Gijsen

“Het ‘band of brothers-gevoel’ mis ik weleens”

Beschoten worden op een Amerikaanse basis in Irak en vervoerd worden in een gepantserde auto met een kogelvrijvest aan. Ruud Gijsen (61) uit Soest maakte het allemaal mee tijdens zijn loopbaan bij Shell. Gedurende zijn dienstverband van bijna twintig jaar bekleedde hij verschillende financiële functies in binnen- en buitenland. Sinds 2017 is Ruud met pensioen en vooral op Hollandse bodem te vinden.

Ruud groeide op in het Limburgse Geleen. Op zijn achttiende verliet hij het ouderlijk huis om Bedrijfseconomie in Tilburg te studeren. Na het behalen van zijn doctoraal ging hij aan de slag bij NS, als senior internal audit manager. De volgende stap in zijn loopbaan was bij KLM, waar hij onder andere werkte als chief financial officer (CFO) van het pensioenfonds, VP group reporting & control en VP finance & control passenger division. In deze functies zag Ruud veel van de wereld en werd zijn reislust aangewakkerd.

Contrast

“De mogelijkheid om in het buitenland te werken, was voor mij één van de redenen om in 1998 bij Shell te starten. De eerste jaren werkte ik als controller voor Shell International Exploration and Production (SIEP). Hoewel ik voor deze functies regelmatig het vliegtuig pakte, was mijn eerste grote internationale ervaring in 2005 toen ik met mijn vrouw en kinderen naar Oost-Rusland vertrok voor het Sakhalin-project. Een unieke ervaring voor het hele gezin. We woonden op een compound met alle gemakken van dien. Dat was best een contrast met het dagelijks leven in Rusland. Je beseft dan wel hoe bevoorrecht je bent.”

Spannend

“Een paar maanden nadat we terugkwamen uit Rusland werd ik finance manager van het Majnoon-project in Irak. Dat heb in eerste instantie vanuit Rijswijk gedaan, maar later ben ik – ditmaal zonder mijn gezin – naar het Midden-Oosten (Dubai) vertrokken. De situatie in Irak heeft veel indruk op me gemaakt. Een land met zoveel ellende, terwijl het zo rijk is aan grondstoffen. Als je ziet hoe onbeholpen daarmee wordt omgegaan, springen de tranen je in de ogen. Ik ben geen wereldverbeteraar, maar vond het fijn om een bijdrage te kunnen leveren aan de ontwikkeling van het land. Hoe moeilijk dat ook was. Ik heb in Irak heel wat meegemaakt. Zo werden we beschoten toen we in wooncontainers op de Amerikaanse basis verbleven. Dat was natuurlijk niet tegen ons gericht, maar dat maakte het niet minder spannend. Ook vond ik de beveiliging in Bagdad heel indrukwekkend. Dan werd je in een gepantserde auto vervoerd met een kogelvrijvest aan. Het gekke is dat je er op een gegeven moment aan went. Hoe bijzonder de omstandigheden ook waren, veiligheid stond altijd voorop.”

“Ik heb niet meer de behoefte om naar de andere kant van de wereld te vliegen”

Voldoening

“De jaren in het buitenland vond ik verrijkend. Ik kijk daar met heel veel plezier op terug. Met sommige mensen die we in die periode hebben leren kennen, hebben we nog steeds contact. Zo heeft mijn vrouw een wandelclubje met de ‘Sakhalin-dames’. Mijn laatste jaren bij Shell waren in Nederland. Het was een rustige periode waarin er meer mensen waren dan projecten. Uiteindelijk ben ik in 2017 vertrokken middels de vrijwillige vertrekregeling. Dat was best dubbel: ik had nog wel één interessante functie willen vervullen, maar deze is – ook buiten Shell – niet op mijn pad gekomen. Dat ik nu met pensioen ben, betekent overigens niet dat ik stilzit. Zo maak ik onderdeel uit van de Raad van Toezicht voor de Stichting Katholiek Onderwijs in Soest en Soesterberg. Een mooie functie, waarin ik iets kan terugdoen voor de maatschappij.”

Sporten

“Hoewel de coronamaatregelen beperkingen met zich meebrengen, vind ik dat we niet mogen klagen. Veel mensen hebben het echt veel slechter dan wij. Dat verre reizen er nu niet inzitten, maakt mij niet zoveel uit. Nederland is ook heel mooi; in 2019 heb ik nog een mooie vijfdaagse fietstocht gemaakt. Bovendien heb ik in mijn carrière genoeg gereisd, waardoor ik nu niet meer de behoefte heb om naar de andere kant van de wereld te vliegen. Op dit moment vind ik het vooral belangrijk om gezond te blijven en sport ik veel: nu thuis op de hometrainer, maar hopelijk straks weer in de sportschool. Ook ben ik regelmatig op de golfbaan te vinden: een oude hobby die ik weer heb opgepakt en me heel goed bevalt.”

Nieuwe levensfase

“De actualiteiten rond Shell volg ik op de voet. Als je ergens bijna twintig jaar in dienst bent geweest, is het toch een deel van je leven geworden. Zoals veel oud-Shellmedewerkers ben ik lid van Voeks (Vereniging van Oud-Employés der ‘Koninklijke/Shell’) en blijf ik ook op die manier op de hoogte van het reilen en zijlen bij Shell. Ik mis weleens het ‘band of brothers- gevoel’: dat je met z’n allen aan een project werkt, progressie boekt en uiteindelijk iets aflevert. Toch heb ik het uitermate naar mijn zin in deze nieuwe levensfase. Ik lees graag boeken over geschiedenis en meer in het bijzonder alles wat met de Tweede Wereldoorlog amenhangt. Ook volg ik nog vrij actief de politiek in binnen- en buitenland. Kortom: ik verveel me geen moment.”